Wie gijzelt nou wie?

Wie de afgelopen maanden het nieuws over de formatie van een nieuw gemeentebestuur in Leidschendam-Voorburg volgt, hoort steeds hetzelfde: Vlietland zou de politiek in de greep houden. Het geliefde natuur- en recreatiegebied wordt weggezet als een splijtzwam en als een blokkade voor het vormen van een nieuw stadsbestuur. Maar dit frame draait de democratische werkelijkheid precies om. Want wie gijzelt nou eigenlijk wie?

Wat vindt de meerderheid?

Het gijzelingsverwijt verschuift de discussie van een inhoudelijke keuze (Vlietland groen houden versus Vlietland vol bouwen) naar een procesvraagstuk (de bestuurbaarheid van Leidschendam-Voorburg). Beweeg je inhoudelijk niet mee met de plannen? Dan maak je het besturen van de stad onmogelijk. Maar laten we eens naar de feiten te kijken:

• Een ruime meerderheid in de raad (de 22 zetels van de manifestpartijen) willen Vlietland graag groen en openhouden.
• Een minderheid van VVD en GBLV (13 zetels) houdt krampachtig vast aan de bouw van de vakantievilla’s.

Wie gijzelt dan wie?

Betrouwbare overheid

Als argument voor het krampachtig vasthouden aan die bouw wordt vaak de “betrouwbare overheid” aangehaald. De ontwikkelaar heeft immers het recht die woningen te bouwen. Maar dat recht is wel gebaseerd op plannen die al 20 jaar oud zijn. Wat een betrouwbare overheid ook doet, is toetsen of 20 jaar oude plannen nog wel passen bij onze huidige samenleving. De eisen die we aan onze leefomgeving stellen zijn de afgelopen 20 jaar veranderd. Dat een initiatiefnemer bouwplannen twee decennia laat verstoffen en tegen weerstand oploopt als hij er dan toch iets mee wil doen, heet ondernemersrisico. Het kan niet zo zijn dat de overheid stil blijft staan, omdat een initiatiefnemer dat doet. 

Dus als je het vormen van een stadsbestuur verhindert op basis van 20 jaar oude, achterhaalde plannen? Wie gijzelt dan wie?

De echte vraag

Het woord ‘gijzelen’ is op zichzelf al framing. Het suggereert onredelijkheid. In dit geval onredelijkheid van de ‘tegenpartij’ die Vlietland groen en open wil houden. Maar die tegenpartij is wel in de meerderheid.  Al twee keer is gebleken dat het behoud van een groen en open Vlietland een voorwaarde is voor het vormen van een nieuw stadsbestuur. Juist degenen die hier niet voor zijn blokkeren de vorming van een nieuw stadsbestuur door niet mee te bewegen met de meerderheid van de gemeenteraad en een groot deel van de burgers. Dit gaat in tegen het belang van goed bestuur en tegen het belang van huidige en toekomstige generaties.  

De echte vraag is dus eigenlijk of de wens van de democratische meerderheid moet wijken voor de minderheid. Niet Vlietland gijzelt de formatie, maar een minderheid die de positie van de meerderheid hardnekkig blijft afwijzen.